Nr artykułu.AR-VPI-jmwb
MarkaVPI
Waga0,20 kg

Standard - VTA - Podstawa ramienia - JMW - 9 - Uni-Pivot - Ramię - VPI

VPI
Brak w magazynie – zamówienie uzupełniające (jeśli dostępne u dostawców) **

Sicher und vertraut bezahlen mit:

sichere LP Verpackung Klangheimat Klangheimat Stammkundenvorteil Gratis LP Hülle Klangheimat
odporny na wstrząsy
Kartony LP

Stali klienci
Zalety

Bezpłatny rękaw
LP

VPI - Standardowe ramię VTA Base Uni-Pivot Tonearm

Jaka jest różnica między ciężarkiem dociskowym a zaciskiem do płyt?

Oba akcesoria służą temu samemu celowi — jak najstabilniejszemu i jak najbardziej płaskiemu ułożeniu płyty na talerzu gramofonu — jednak różnią się fundamentalnie zasadą działania. Ciężarek dociskowy (zwany też stabilizatorem lub record puck) kładzie się po prostu na osi gramofonu i wykorzystuje własną masę, aby docisnąć płytę do talerza. Typowe ciężarki ważą od 200 do 800 gramów. Zacisk natomiast przykręca się do osi lub mocuje mechanicznie, wywierając aktywny nacisk bez konieczności dodawania znaczącej masy. To czyni go szczególnie odpowiednim dla gramofonów z lekkim silnikiem lub wrażliwym łożyskiem, w których ciężki stabilizator przyniosłby więcej szkody niż pożytku.

Jaką realną różnicę brzmieniową daje ciężarek lub zacisk do płyt?

Efekt jest subtelny, lecz wyraźnie słyszalny w wysokiej jakości systemie. Igła powinna reagować wyłącznie na ruch rowka — każda obca wibracja, która zakłóca ten proces, bezpośrednio odbiera precyzję brzmienia. Przez lepsze sprzężenie płyty z talerzem rezonanse są tłumione: bas staje się bardziej zdefiniowany i głębszy, klarowność średnich częstotliwości wzrasta, a rozdzielczość w paśmie wysokich tonów zyskuje na precyzji. Dodatkowa masa zwiększa też moment bezwładności układu talerz-płyta, co może mierzalnie zmniejszyć kołysanie i drżenie (wow i flutter). Słuchacze korzystający z ujawniającego systemu wyraźnie usłyszą różnicę podczas bezpośredniego porównania A/B.

Czy mój gramofon nadaje się do użycia ciężarka dociskowego — czy może to mu zaszkodzić?

Kompatybilność zależy przede wszystkim od systemu napędu i nośności łożyska. Gramofony z napędem bezpośrednim i mocnym silnikiem — jak wiele modeli Technics lub Audio-Technica — zazwyczaj bez problemu znoszą umiarkowane ciężarki do około 400 gramów. Gramofony z napędem pasowym i cichszym, słabszym silnikiem powinny być parowane ze znacznie lżejszymi stabilizatorami, lub lepiej sięgnąć po zacisk, który nie dodaje prawie żadnej masy. Szczególną ostrożność należy zachować przy gramofonach z zawieszonym podwoziem (jak Linn lub klasyczne modele Thorens): ciężki stabilizator może zaburzyć starannie wyważone zawieszenie. W razie wątpliwości warto zajrzeć do dokumentacji producenta lub skonsultować się z autoryzowanym sprzedawcą.

Czy ciężarki lub zaciski mogą pomóc przy zdeformowanych płytach?

W przypadku lekko wygiętych lub nieznacznie odkształconych płyt ciężarek lub zacisk może faktycznie pomóc: dociska płytę do talerza w centralnym punkcie, ograniczając pionowe wahania rowka podczas obrotu — igła może spokojniej śledzić zapis, a zniekształcenia wynikające ze złego śledzenia maleją. Zaciski są tu często jeszcze skuteczniejsze niż ciężarki, ponieważ wywierają napięcie odśrodkowe od środka ku krawędzi płyty, równomierniej ją prostując. W przypadku poważnie zdeformowanych płyt z wyraźnymi falami obydwa akcesoria napotykają swoje granice — wówczas bardziej wskazane jest użycie dedykowanego urządzenia do prostowania płyt lub profesjonalna obróbka.

Ile powinien ważyć ciężarek do płyt — czy więcej masy oznacza lepszy efekt?

Niekoniecznie. Zależność między masą a poprawą brzmienia nie jest liniowa. Lżejsze ciężarki w zakresie od 200 do 400 gramów to najrozsądniejszy wybór dla większości gramofonów z napędem pasowym — poprawiają sprzężenie bez obciążania silnika czy łożyska. Cięższe modele powyżej 600 gramów mogą przynosić korzyści na solidnych gramofonach z napędem bezpośrednim, których łożyska są odpowiednio zwymiarowane, ale jednocześnie przyspieszają zużycie urządzeń nieprzystosowanych do takiego obciążenia. Liczy się nie maksymalna możliwa masa, lecz optymalna masa dla danego gramofonu. Wielu producentów — jak Pro-Ject czy Clearaudio — dostosowuje swoje ciężarki i zaciski do nośności łożysk własnych modeli, co czyni z nich wiarygodny pierwszy wybór.

Jaki materiał jest najlepszy dla ciężarka lub zacisku — aluminium, mosiądz czy stal nierdzewna?

Wybór materiału wpływa zarówno na właściwości rezonansowe, jak i na akustyczny charakter akcesoriów. Aluminium jest lekkie, dobrze tłumi drgania i jest najczęściej stosowanym materiałem — mniej rezonuje w wysokich częstotliwościach i sprawdza się w gramofonach z wrażliwym silnikiem. Mosiądz jest znacznie cięższy i lepiej pasuje do solidnych gramofonów z napędem bezpośrednim; jego soczysty charakter brzmieniowy ceniony jest przez wielu audiofilów. Stal nierdzewna łączy wysoką masę z doskonałą odpornością na korozję, lecz może łatwiej rezonować. Niektórzy producenci stosują też materiały kompozytowe lub POM (polioksymetylen) — tworzywo techniczne o wyjątkowych właściwościach tłumiących. Kluczowa zasada: materiał o najmniejszych rezonansach nie jest automatycznie najlepszy brzmieniowo — to wzajemne oddziaływanie z matą talerza, łożyskiem i ramieniem gramofonu rozstrzyga ostatecznie.

Ciężarek czy zacisk — co wybrać dla mojego gramofonu?

Decyzja zależy przede wszystkim od rodzaju gramofonu i osobistych priorytetów słuchowych. Ciężarek dociskowy to prostsze rozwiązanie: kładzie się go na osi, nie wymaga żadnej regulacji ani gwintowania. Sprawdza się w gramofonach z mocnym silnikiem i łożyskiem przystosowanym do dodatkowego obciążenia. Zacisk oferuje zaletę regulowanej siły docisku i mniej obciąża łożysko — idealny dla wrażliwych gramofonów z napędem pasowym lub zawieszonych konstrukcji. Ci, którzy odtwarzają głównie tłoczenia 180 gramów na solidnym gramofonie z napędem bezpośrednim, będą doskonale obsłużeni przez dobrze dobrany ciężarek. Ci, którzy często puszczają reedycje na cienkim winylu lub posiadają delikatny gramofon z napędem pasowym, wyjdą lepiej na dłuższą metę stosując zacisk. W obu przypadkach obowiązuje jedna zasada: produkt wysokiej jakości renomowanego producenta zawsze przewyższy ciężki ciężarek nieznanej marki, który bardziej obciąża łożysko niż służy brzmieniu.

Podstawy & Dlaczego myć?

Dlaczego w ogóle myć płyty — czy regularne odkurzanie nie wystarcza?

Nie — a różnica między odkurzaniem a myciem jest fundamentalna. Szczotka lub aksamitka usuwa tylko luźny kurz z powierzchni rowka. Czego nie osiąga: mikrostruktury samego rowka, szerokiego na ok. 25–300 µm i głębokiego do 300 µm. Z czasem gromadzą się tam pozostałości środków antyadhezyjnych z procesu tłoczenia, oleje z odcisków palców, cząstki skóry, wciskany kurz i odpady ścierające z końcówki igły. Te pozostałości przylegają do ścian rowka i są wciskane coraz głębiej przez igłę przy każdym odtwarzaniu — powodując trzy mierzalne problemy: więcej trzasków i trzasków, większe zniekształcenia (szczególnie w zakresie wysokich częstotliwości) i przyspieszone zużycie igły i geometrii rowka. Dodatkowo winyl naładowany elektrostatycznie aktywnie przyciąga cząsteczki z powietrza. Dokładne czyszczenie na mokro dociera do dna rowka, rozpuszcza wcisknięte pozostałości i usuwa je trwale. Wynikiem jest mierzalnie cichsze odtwarzanie, mniej zniekształceń i odczuwalnie dłuższa żywotność płyty i igły.

Jakie rodzaje zanieczyszczeń siedzą w rowku — i które jest najgroźniejsze?

Rowek płyty to mikroskopijnie wąska komora, w której z czasem gromadzą się różne rodzaje zanieczyszczeń. Pozostałości środków antyadhezyjnych są zawsze obecne na nowych płytach — niewidoczny film chemiczny przyciągający kurz. Oleje z odcisków palców są aktywne chemicznie i mogą atakować winyl, jeśli wysychają przez lata. Cząstki ścierne — piasek kwarcowy, pył metalowy, włókna papieru z wewnętrznych kopert — to najbardziej niebezpieczna kategoria: są ścierane w ścianach rowka przez igłę, pozostawiając nieodwracalne mikro-rysy, które trwale pogarszają dźwięk. Pleśń pojawia się na płytach przechowywanych w wilgotnych warunkach — rozpoznawalna po białawym, przypominającym pajęczynę osadzie. Można ją usunąć profesjonalnym czyszczeniem, jeśli nie wrosła zbyt głęboko. Im wcześniej i regularniej płyty są myte, tym mniej szkód abrazywnych się gromadzi.

Czy warto myć nowe płyty — czy tylko stare i używane?

Wyraźnie także nowe płyty. Każda płyta opuszcza fabrykę z pozostałościami środków antyadhezyjnych w rowku — niewidocznymi gołym okiem. Na wysokiej jakości systemie czyszczenie nowej płyty odczuwa się natychmiast: scena dźwiękowa staje się jaśniejsza, szum spada, obrazowanie przestrzenne poprawia się. W przypadku starych i używanych płyt zysk jest często jeszcze bardziej wyraźny — dziesięciolecia osadów się rozpuszcza, rowek znów oddycha swobodnie. Znaleziska z pchlego targu zasługują na szczególną wzmiankę: mycie nie jest tu opcjonalne, lecz obowiązkowe — rowek jest często dosłownie zatkany, a odtwarzanie niemytej płyty dobrą igłą to ryzyko, które może zniszczyć igłę w ciągu kilku odtworzeń.

Różne typy maszyn

Jakie rodzaje pralek do płyt istnieją — i jak się od siebie fundamentalnie różnią?

Istnieją cztery fundamentalnie różne zasady czyszczenia, które różnią się znacznie sposobem działania, głębokością czyszczenia, wysiłkiem i ceną. Każda metoda ma specyficzne mocne strony i ograniczenia:

1. Ręczne czyszczenie na mokro (korbka)
Najstarszy i najtańszy system — klasykiem jest Knosti Disco-Antistat. Płyta jest umieszczana w wannie zawierającej płyn czyszczący i obracana korbką lub silnikiem przez dwie miękkie szczotki. Zalety: bardzo przystępna (od ok. 90 €), prosta, bez prądu (wersja ręczna). Wady: brak zasysania — rozpuszczone zanieczyszczenia pozostają w płynie i mogą być redystrybuowane; brak zintegrowanego suszenia; ograniczona penetracja dla upartych osadów.
2. Maszyna z aspiracją próżniową (RCM)
Profesjonalna zasada sprawdzona przez dziesięciolecia: płyn czyszczący jest nakładany na obracającą się płytę i po krótkim czasie działania zasysany przez ramię zasysające próżniowe — wraz z rozpuszczonymi zanieczyszczeniami. Przykłady: Clearaudio Double Matrix Professional Sonic, VPI, Moth, Okki Nokki, Pro-Ject VC-S. Zalety: bardzo dokładne czyszczenie, zanieczyszczenia są naprawdę usuwane. Wady: głośny (turbina), dwa przejścia na stronę konieczne, cena od ok. 300 do 5.000 €.
3. Czyszczenie ultradźwiękowe
Fizycznie najbardziej zaawansowana zasada dla głębokiego czyszczenia: płyta jest zanurzona w kąpieli wodnej, w której przetworniki ultradźwiękowe generują wysokoczęstotliwościowe fale dźwiękowe (35–120 kHz). Fale te wytwarzają mikroskopijnie małe bąbelki kawitacyjne, które zapadają się w rowku i dosłownie wyrzucają cząstki brudu — całkowicie bezstykowo. Przykłady: Degritter Mark II, HumminGuru, Knosti Disco-Antistat Ultrasonic, Gläss Record Cleaner. Zalety: czyszczenie bezstykowe, doskonała penetracja. Wady: uciążliwe plamy tłuszczu mogą wymagać wstępnej obróbki; wymagana woda destylowana; cena od 500 do 2.500 €.
4. Systemy kombinowane
Kilka nowoczesnych maszyn łączy różne zasady. Clearaudio Double Matrix Professional Sonic łączy aspirację próżniową z opcją wibracji sonicznej. Knosti Disco-Antistat Ultrasonic 2.0 łączy mechaniczne czyszczenie szczotkami z ultradźwiękami. Gläss Record Cleaner łączy obracające się szczotki, ultradźwięki i aktywne suszenie w jednym przebiegu. Zaleta: maksymalna wydajność czyszczenia dzięki synergii metod. Wada: wyższa cena i złożoność.

Czym jest kawitacja — i dlaczego ultradźwięki tak skutecznie czyszczą rowek?

Kawitacja to fascynujące zjawisko fizyczne wyjaśniające wyjątkową moc czyszczącą ultradźwięków. Gdy przetworniki ultradźwiękowe wysyłają wysokoczęstotliwościowe fale ciśnienia (35–120 kHz) do cieczy, tworzą się mikroskopijnie małe bańki próżniowe — tak zwane bąbelki kawitacyjne — o średnicy zaledwie kilku mikrometrów. Bąbelki te są wysoce niestabilne: zapadają się wybuchowo w ułamkach milisekundy. Przy zapadaniu się uwalniają ekstremalną energię lokalnie: miniaturowe fale ciśnienia, mikroskopijne strumienie wody i chwilowe temperatury kilku tysięcy stopni w mikroskopijnie małych strefach. To uwalnianie energii zachodzi wszędzie w cieczy — w tym głęboko w rowkach płyty, gdzie żadne narzędzie mechaniczne nie może dotrzeć. Cząstki brudu, resztki tłuszczu i nawet zarodniki pleśni są dosłownie wyrzucane z geometrii rowka bez dotykania winylu.

Jaka jest różnica między aspiracją próżniową a ultradźwiękami — co czyści lepiej?

Obie metody czyszczą doskonale, ale mają różne mocne strony. Aspiracja próżniowa jest bardziej sprawdzoną technologią. Jej siłą jest mechaniczna skuteczność: płyn jest nakładany, rozpuszcza zanieczyszczenia działaniem tensyoaktywnym, a ramię zasysające całkowicie usuwa płyn i zanieczyszczenia z powierzchni. Uciążliwe plamy tłuszczu są skutecznie usuwane przez mechaniczne wycieranie uszczelnieniem wargowym. Ultradźwięki działają bezstykowo i w głąb: bąbelki kawitacyjne docierają do miejsc, do których żadne ramię, szczotka ani uszczelnienie wargowe nigdy nie dotrze. Dla płyt już drobno zarysowanych ultradźwięki są łagodniejsze. Optymalna kombinacja: najpierw mechaniczne pranie wstępne, potem ultradźwięki dla głębokiego czyszczenia.

Płyn czyszczący & jakość wody

Który płyn czyszczący jest właściwy — i dlaczego jakość wody jest tak ważna?

Wybór płynu czyszczącego jest co najmniej tak samo ważny jak wybór maszyny. Podstawą każdego dobrego płynu czyszczącego jest wysokoczystą wodę destylowaną lub bidestylowaną — i ten punkt nie podlega negocjacjom.

Zwykła woda z kranu zawiera wapń, minerały, związki chloru i inne rozpuszczone substancje. Po wyschnięciu pozostawiają mineralne resztki bezpośrednio w rowku — białawy film co najmniej tak samo szkodliwy dźwiękowo jak oryginalne zanieczyszczenie. Woda destylowana (przewodność idealnie poniżej 1 µS/cm) wysycha bez pozostawiania resztek.

Do bazy destylowanej dodawane są surfaktanty — substancje aktywne powierzchniowo, które obniżają napięcie powierzchniowe wody, pozwalając jej wnikać w rowek. Stężenie musi być niskie: zbyt dużo surfaktantu pozostawia film, zbyt mało jest nieskuteczne.

Wiele wysokiej jakości środków czyszczących zawiera małe ilości alkoholu izopropylowego (IPA), który rozpuszcza tłuszcze i oleje. Ważne: zawartość alkoholu nie może być zbyt wysoka — powyżej ok. 20–30% izopropanol może częściowo rozpuścić PVC i długoterminowo uszkodzić geometrię rowka.

Gotowe koncentraty od uznanych producentów — Clearaudio Cleaning Fluid, KNOSTI Antistat-Fluid, Vinyl Passion, Audio Intelligent — są generalnie dobrze zbilansowane i godne polecenia. Domowe receptury (75% wody bidestylowanej + 25% izopropanolu + 1–2 krople detergentu bez surfaktantów) działają równie dobrze, ale wymagają precyzyjnego dozowania.

Czy płyty muszą być płukane wodą destylowaną po czyszczeniu?

W przypadku wysokiej jakości środków czyszczących sformułowanych do suszenia bez resztek, przejście płuczące nie jest ściśle konieczne. W przypadku tańszych środków lub wysokiego stężenia surfaktantów, końcowe płukanie czystą wodą bidestylowaną jest wskazane. Ultrasoniczne automaty jak Degritter rozwiązują to konstruktywnie: posiadają dwa zbiorniki — jeden na płyn czyszczący, drugi na czystą wodę płuczącą — i automatycznie wykonują cykl płukania po głównym myciu. Wodę należy wymieniać po ok. 20–30 płytach.

Praktyczne zastosowanie & wyniki

Jak często należy myć płyty — czy jest jakaś rekomendacja?

Nie ma jednej odpowiedzi dla wszystkich — właściwy moment zależy silnie od stanu płyty i jej użytkowania. Jako orientacja:

Nowe tłoczenia: Myć raz przed pierwszym odtworzeniem. Pozostałości środków antyadhezyjnych z tłoczni są zawsze obecne.

Używane płyty z prywatnych kolekcji (przechowywane czysto, z wewnętrzną kopertą): Jednorazowe dokładne czyszczenie, potem rutynowe odkurzanie przed każdym odtworzeniem jest wystarczające.

Znaleziska z pchlego targu: Zawsze myć przed położeniem dobrej igły — bez wyjątku.

Regularnie odtwarzane płyty: Przy intensywnym użytkowaniu czyszczenie co 20–50 odtworzeń jest wskazane.

Płyty ze środowisk profesjonalnych (użycie DJ, studia): Po każdej intensywnej sesji.

Czy mycie może usunąć rysy z rowka?

Nie — i ten punkt jest ważny dla ustalenia realistycznych oczekiwań. Pralka do płyt może usunąć brud, pozostałości, tłuszcz, pleśń i środki antyadhezyjne. Nie może naprawić fizycznych uszkodzeń samego winylu — mikro-rys, uszkodzeń rowka, defektów tłoczenia. Istnieje jednak często doświadczane zaskoczenie: płyty, które trzaskały przed czyszczeniem, brzmią znacznie ciszej po — nie dlatego, że rysy zniknęły, lecz dlatego, że były wypełnione brudem generującym dodatkowy hałas. Po czyszczeniu rysy wciąż istnieją, ale są czyste — igła może śledzić geometrię rowka precyzyjniej. Prawdziwe głębokie rysy, które nieodwracalnie uszkodziły winyl, zawsze pozostaną słyszalne.

Jaką rolę odgrywa suszenie — i dlaczego jest tak ważne?

Suszenie to często niedoceniony, ale krytyczny krok w procesie czyszczenia. Mokra lub wilgotna płyta pod żadnym pozorem nie może być odtwarzana ani wkładana do koperty. Wilgoć i igła: Odtwarzanie mokrej płyty tworzy cienki film wodny między igłą a powierzchnią rowka, który może uszkodzić zawieszenie igły lub zaatakować materiał cantilever. Wilgoć i koperta: Przechowywanie niedokładnie wyschniętej płyty w wewnętrznej kopercie sprzyja wzrostowi pleśni. Pozostałości mineralne: Nawet przy wodzie destylowanej ważne jest całkowite suszenie, aby nie tworzyły się aureole parowania. Maszyny próżniowe mają tę zaletę, że usuwają większość wilgoci podczas zasysania — płyta potrzebuje potem tylko kilku minut suszenia na powietrzu. Maszyny ultrasoniczne bez zintegrowanego suszenia wymagają zewnętrznego stojaka suszącego i co najmniej 15–30 minut suszenia na powietrzu na stronę.

Czy pleśń może być usunięta z płyt — i co należy wziąć pod uwagę?

Tak — i jest to jedno z najważniejszych zadań profesjonalnej pralki. Pleśń na płytach (rozpoznawalna po białawych lub szarawo-białych osadach, często o wyglądzie pajęczyny) jest częstsza niż się wydaje — szczególnie z płytami przechowywanymi w wilgotnych piwnicach, poddaszach lub słabo wentylowanych pomieszczeniach. Pleśń dosłownie wrasta w rowek. Czyszczenie ultradźwiękowe jest pierwszym wyborem dla spleśniałych płyt. Czyszczenie aspiracyjne jest również bardzo skuteczne. Silnie spleśniałe płyty należy traktować indywidualnie, aby uniknąć zanieczyszczenia płynu czyszczącego. Natychmiast wymieniać wodę po spleśniałych płytach. Po czyszczeniu płyta całkowicie wysycha przed włożeniem do nowej, czystej wewnętrznej koperty.

Nasz serwis w Klangheimat

Jaki serwis mycia płyt oferuje Klangheimat — i ile to kosztuje?

Klangheimat oferuje profesjonalny serwis mycia płyt przy użyciu Clearaudio Double Matrix Professional Sonic — urządzenia referencyjnego w kategorii maszyn z aspiracją próżniową ze zintegrowaną opcją wibracji sonicznej. Maszyna czyści obie strony płyty jednocześnie w jednym cyklu mycia, nakładana poprzez pompę precyzyjną, wielokrotnie pocierana ścieraczkami z mikrowelsam przy naprzemiennym kierunku obrotu, a następnie całkowicie zasysana do sucha — wszystko w około dwóch minutach na płytę. Zintegrowana opcja soniczna popycha płyn głębiej w profil rowka. Serwis można zarezerwować bezpośrednio przez nasz sklep internetowy.

Czy powinienem wstępnie czyścić moje płyty przed wysłaniem lub je segregować?

Nie — to właśnie cel naszego serwisu. Wysyłać płyty takie, jakie są. Prosimy jedynie o oddzielne dołączenie wyraźnie silnie spleśniałych płyt i zaznaczenie tego w dołączonym formularzu. Otrzymuje się swoje płyty z powrotem czyste, suche i w nowych antystatycznych wewnętrznych kopertach HDPE — o ile doda się tę usługę dodatkową.

Czy zalecacie prasowanie płyt bezpośrednio po myciu?

Tak — a kolejność jest obowiązkowa: najpierw myć, potem prasować. Nigdy odwrotnie. Proces prasowania nagrzewa płytę do ok. 59–60°C. Wszelkie zanieczyszczenia wciąż obecne w rowku w tym momencie są wypiekane głębiej w strukturę rowka przez ciepło i nie mogą już być usunięte. Świeżo umyta i całkowicie sucha płyta idealnie korzysta z następującego procesu odpuszczania termicznego: rowek jest czysty, proces relaksacji termicznej może działać bez przeszkód. Klangheimat oferuje obie usługi — mycie i prasowanie — osobno i w kombinacji. Kombinacja jest szczególnie zalecana dla cennych albumów, znalezisk z rynku wtórnego lub płyt wychodzących z wieloletniego przechowywania.

Klangheimat Zirkel – Jetzt beitreten
Klangheimat Zirkel

Zostań członkiem. Korzyści przy każdym zakupie.

  • 5 € zniżki powitalnej na pierwsze zamówienie po rejestracji
  • Zbieraj punkty bonusowe i wymieniaj je na zatwierdzone produkty z naszej oferty
  • Zniżka lojalnościowa za regularne zakupy
  • Ekskluzywne promocje, oferty i wiadomości od Klangheimat
Dołącz teraz

Bezpłatnie i można anulować w dowolnym momencie

Dostawa
Nasza standardowa dostawa jest bezpłatna z:

  • Niemcy 90,- €
  • Austria 200,- €
  • Szwajcaria 300,- €

Zwroty

  • Zwrot z Niemiec kosztuje 5,90 €

Prosimy o zarejestrowanie zwrotu u nas, a następnie otrzymasz wiadomość e-mail z informacją o zwrocie. Gwarantuje to, że zwrot jest zawsze wysyłany na właściwy adres.

Czas dostawy można znaleźć w statusie dostawy wyświetlanym na przedmiocie. Kliknij tutaj, aby wyświetlić szczegółowy status dostawy.

Informacje kontaktowe zgodnie z art. 19 GPSR UE

Adres pocztowy

VPI Industries

77 Cliffwood Ave. #5D
NJ 07721 Cliffwood
United States


Adres elektroniczny

e-mail: info@vpiindustries.com
Strona internetowa: https://www.vpiindustries.com/


Osoba odpowiedzialna zgodnie z art. 19 GPSR UE


Adres pocztowy

Audio Reference GmbH

Alsterkrugchaussee 435
22335 Hamburg

VPI Standard - VTA - Base - Uni-Pivot - Tonearm

VPI Standard - VTA - Base - Uni-Pivot - Tonearm reprezentuje najwyższą precyzję i wierność, oferując miłośnikom muzyki niezrównane wrażenia słuchowe. Zaprojektowane specjalnie dla entuzjastów płyt winylowych, to ekskluzywne ramię łączy w sobie elegancką estetykę z doskonałą funkcjonalnością i obsługuje nawet najdrobniejsze niuanse muzyczne z wyjątkową wyrazistością. Innowacyjna konstrukcja uni-pivot pozwala na swobodny ruch, zapewniając dokładne śledzenie dźwięku i dostarczając czysty i niezafałszowany sygnał audio.

Konstrukcja ramienia charakteryzuje się wysokiej jakości materiałami, które zapewniają długotrwałe użytkowanie i optymalizują ogólną wagę, aby idealnie pasowała do różnych modeli gramofonów. Dzięki praktycznej podstawie VTA (Vertical Tracking Angle), kąt nachylenia igły śledzącej można regulować bez wysiłku, zapewniając maksymalną elastyczność dla szerokiej gamy wkładek i indywidualnie podkreślając charakter dźwięku. Ta zdolność adaptacji sprawia, że ramię jest idealnym towarzyszem zarówno dla początkujących, jak i doświadczonych entuzjastów audio.

  • Innowacyjna konstrukcja Uni-Pivot: zapewnia precyzyjne śledzenie dźwięku
  • Regulowana podstawa VTA: Optymalne dopasowanie do różnych przetworników
  • Wysokiej jakości obróbka materiałów: trwałość i stabilność działania w połączeniu z niską wagą
  • Wszechstronna kompatybilność: Doskonała integracja z szeroką gamą modeli gramofonów

Ta kreacja VPI ulepsza każdy odtwarzacz płyt winylowych i zamienia słuchanie muzyki w intensywne, audiofilskie doświadczenie. Ramię Standard - VTA - Base - Uni-Pivot - Tonearm oferuje wyjątkowe połączenie wzornictwa i funkcjonalności, które jest klasą samą w sobie zarówno pod względem technologii, jak i obsługi. Zanurz się w świecie muzyki i doświadcz różnicy, jaką może zrobić wysokiej jakości ramię tonowe VPI.

Oceń ten produkt jako pierwszy. Tekst musi składać się z co najmniej 40 liter.