-
BAKER CHET - Chet Baker & His Quintet (180g)
W odpowiedzi na propozycję Nicole Barclay Chet Baker przybył do Paryża na początku września 1955 roku. 22 – a może 23 – podpisał umowę na nagranie siedmiu płyt... (liczba ta została później usunięta i zastąpiona liczbą trzy, co okazało się zgodne z prawdą). Wydana po powrocie trębacza do USA płyta ta była dość byle jak sklecona w porównaniu z pozostałymi dwoma z tej trylogii, tym bardziej, że notatki dołączone do płyty, napisane na szybko, w żadnym wypadku nie odpowiadały zwyczajowym standardom. W przeciwieństwie do wcześniejszych dzieł nie był to bynajmniej album koncepcyjny: zadowalał się prostym przeglądem paryskich powiązań Cheta, w zależności od tego, dokąd zaprowadziły go jego upodobania w trakcie pobytu.
Kiedy 25 października Chet wszedł do studia Pathé-Magellan, pozostał już tylko jeden członek trio, które pierwotnie mu towarzyszyło: pianista Dick Twardzik zmarł z przedawkowania heroiny, a perkusista Peter Littman wrócił do domu po tym, jak sprzedał swój zestaw perkusyjny temu, kto dał najwięcej. Jimmy Bond jednak nadal był obecny ze swoim kontrabasem, a podczas nagranej następnie sesji oktetowej talent melodyczny Cheta został jeszcze bardziej podkreślony przez (niezwykłą) muzykę skomponowaną przez Pierre’a Michelot i Christiana Chevaliera.
Te trzy utwory były niejako mini-koncertami; tak bardzo spodobały się trębaczowi, że po powrocie do USA nagrał je ponownie, choć z mniejszym sukcesem. 28 listopada Chet pojawił się w tym samym studiu, ale tym razem z Raymondem Fol na fortepianie, Benoîtem Quersin na basie i Jean-Louisem Viale na perkusji. Nagrali dwie improwizacje: pierwsza opierała się na standardzie z 1932 roku autorstwa Howarda Dietza i Arthura Schwartza, „Alone Together”; druga rozpoczęła się od „Exitus”, kompozycji Phila Urso, jednego z przyjaciół Bakera.
Występy te należą do najpiękniejszych, jakie Chet stworzył w tamtym okresie, podobnie jak „Chekeeta” – lub „Chik-Etah” – oraz „How About You?”; utwierdziły one współpracę, która zapoczątkowała się w klubie Saint Germain i została ożywiona z okazji tych występów, które ogłoszono w następujący sposób: »W każdą sobotę i niedzielę po południu od godz. 16.30 do 19.30 w Barclay’s Club – Rue Saint-Benoît nr 13, Paryż – Bobby Jaspar Quintet z amerykańskim trębaczem Chetem Bakerem«.
Ten format był idealny pod względem stylistycznym i skłonił Cheta Bakera do rezygnacji z formacji kwartetowej, którą do tej pory preferował. Aby móc zrealizować kolejne zaplanowane występy, Chet musiał skompletować stały zespół, więc wybrał na pianistę Rapha Schecrouna – który później stał się znany jako Errol Parker – a ten z kolei został zastąpiony przez Francy’ego Bolanda. W składzie znaleźli się basista Eddie de Haas, który wcześniej grał z Martialem Solalem, oraz Henri Renaud.
Skład
Chet Baker (tp), Benny Vasseur (tb); Bobby Jaspar, Jean-Louis Chautemps (ts); Rene Urtreger, Francy Boland (p); Jimmy Bond, Benoit Quersin, Eddie De Haas (b); Nils-Bertil Dahlander, Charles Saudrais (dr); m.in.
Tytuły
| |
Strona A |
|
Strona B |
|
| 1. |
A co z tobą? |
|
Dinah |
|
| 2. |
Od czasu do czasu |
|
Pyszny pudding |
|
| 3. |
Chekeetah |
|
Anticipated Blues |
|
| 4. |
Alone Together |
|
Vline |
|
| 5. |
Chet |
|
Exitus |
|