Blue Note Records
Amerykańska wytwórnia Blue Note
Jazz Blue Note jest gorący i zimny, introwertyczny i ekstrawertyczny, delikatny i szorstki, erotyczny i artystyczny, nieskończenie wielowymiarowy ze wszystkimi swoimi stylami i zawsze nowoczesny - prawdziwa muzyka współczesna lub, jak mówi Dizzy Gillespie, muzyka tego stulecia. W ten sposób bohater jazzu scharakteryzował okres od około 1900 roku, kiedy ten styl muzyczny narodził się głęboko na południu USA, aż do jego śmierci w styczniu 1993 roku i dalej do dnia dzisiejszego.
Fotograf Francis Wolff i Alfred Lion, obaj berlińczycy, których ówczesna zawierucha przygnała do Nowego Jorku, założyli Blue Note Records wraz ze swoim mecenasem Maxem Margulisem, którego awangardowe fotografie są dziś znane na całym świecie. Wytwórnia, która stała się artystyczną platformą dla nieskończenie genialnych muzyków jazzowych tamtych lat. Od pierwszego hitu wytwórni, "Summertime" George'a Gershwina nagranego przez Sidneya Becheta, przez produkcje dla wojska podczas wojny, po łowcę talentów Ike'a Quebeca, który dał wytwórni kreatywny impuls, promując bebop małych combo jako następcę swingu, lata były udane.
Na scenę wkroczył Miles Davis, niezrównany Thelenius Monk wyprodukował "The Genius Of Modern Music", "A New Sound - A New Star" został nagrany przez Jimmy'ego Smitha na jego organach Hammonda B3 z Rudym Van Gelderem, tym samym Van Gelderem, który pracował dla wytwórni Blue Note od wczesnych lat 50. do dnia dzisiejszego i został uznany za najlepszego inżyniera dźwięku w historii jazzu przez "Allmusic" za jego genialne brzmienie.
Kwintet Arta Blakeya, Cannonball Adderley, Herbie Hancock, Horace Silver i Lou Donaldson pracowali w Blue Note. Okładki płyt były równie stylowe, co pomysłowe. Malarze, graficy i fotografowie, tacy jak ojciec założyciel Francis Wolff, Paul Bacon, młody, wówczas jeszcze nieznany Andy Warhol i Reid Miles zaprojektowali okładki, które do dziś są legendarne.
Styl jazzu zmieniał się na przestrzeni lat i zawsze odzwierciedlał panujący zeitgeist. Jego kierunki, od nowoorleańskiego, swingowego, bibopowego, latynoskiego, cool, free i fusion jazzu po dzisiejszy acid czy smooth jazz, są zbyt pomysłowe, by popaść w banał.
I zawsze są ściśle związane z wytwórnią Blue Note. Zmiana właściciela, która nastąpiła po przejściu na emeryturę Alfreda Liona i Francisa Wolffa oraz przerwa w produkcji w latach 1979-1985 nie zmniejszyły kreatywności wytwórni Blue Note.
Dziś Blue Note to "The Finest In Jazz Since 1939" i dom Joe Lovano, Paricii Barber, Norah Jones, Cassandry Wilson, Aarona Parksa czy Anity Baker i The Bird And The Bee. Blue Note jazz: tożsamość i transcendencja muzyki.
