Fantasy Records
W przyszłość z Fantasy Records i jedną sprzedaną płytą
Fantasy Records to wytwórnia płytowa założona przez Maxa i Sola Weissów w San Francisco w Stanach Zjednoczonych. W 1951 roku wytwórnia została uzupełniona przez Galaxy Records, sub-label Fantasy Records.
We wczesnych latach wydawane były głównie płyty jazzowe. Najbardziej znanymi artystami jazzowymi byli na przykład Gerry Mulligan, Chet Baker i Dave Brubeck. Z powodzeniem wydawano również płyty artystów folkowych, takich jak Odetta czy Allan Ginsberg, a także komika Lenny'ego Bruce'a.
Po zmianach personalnych w dystrybucji wytwórni, podpisano również kontrakty z artystami takimi jak wciąż bardzo znany zespół Creedence Clearwater Revival, w skrócie CCR. Te i inne znakomitości muzyczne pomogły wytwórni osiągnąć ogromny sukces.
Wielki sukces wytwórni umożliwił jej przejęcie wielu mniejszych firm fonograficznych. W rezultacie i tak już duża baza klientów naturalnie rozrosła się do ogromnego katalogu wielu artystów i zespołów, głównie odnoszących sukcesy w jazzie i soulu, dzięki czemu firma była w stanie zbudować ogromną poduszkę finansową, sprzedając każdą pojedynczą płytę.
Ponadto, wprowadzenie obecnie całkowicie normalnej płyty CD umożliwiło wprowadzenie na rynek wielu wznowień najpopularniejszych albumów przy stosunkowo wysokiej sprzedaży.
Artyści tacy jak znani gitarzyści Stefan Grossman i John Fahey, a takżelegendy jazzu Ella Fitzgerald i Little Richard, są częścią obszernego katalogu artystów Fantasy Records.
Wyniki sprzedaży i sukces przemawiają za bardzo udaną i chwalebną wytwórnią płytową po dziś dzień.
Dzięki wielu artystom, którzy zawdzięczają swoją wielką karierę tej wytwórni płytowej, jest ona nadal wielką marką w branży muzycznej. Mimo to, w 2004 roku znana firma została sprzedana bardziej znanemu konsorcjum pod przewodnictwem Normana Leara i stała się Concord Record.
Dziś wyniki sprzedaży płyt nie mogą być porównywane z tymi z tamtych czasów. Wiele się zmieniło w przemyśle nagraniowym.
Wraz z wprowadzeniem Internetu możliwe jest teraz pobieranie niektórych singli lub albumów znanych artystów indywidualnie jako tak zwane I - tunes za niewielką cenę. Oznacza to, że ludzie nie kupują już dużych ilości singli lub albumów w sklepach muzycznych, ale kupują je w zaciszu własnego domu. Okoliczność ta sprawia, że sprzedaż nośników dźwięku jest znacznie trudniejsza i bardziej pracochłonna dla wytwórni muzycznych, a tym samym dla samych artystów. Dlatego tylko duże wytwórnie muzyczne mogą nadal istnieć.
