Szachy
Historia Chess Records
"Chess Records" była amerykańską wytwórnią płytową z Chicago, specjalizującą się w bluesie, R&B, soulu, muzyce gospel, wczesnym rock and rollu, a także okazjonalnych wydawnictwach jazzowych. Prowadzona od 1950 roku przez braci Leonarda i Phila Chess, wytwórnia wyprodukowała wiele singli i albumów uważanych obecnie za kluczowe dla rozwoju muzyki rockowej. Muzyk i krytyk Cub Koda opisał ją jako "największą amerykańską wytwórnię bluesową".
Historia wytwórni rozpoczęła się w 1947 roku, kiedy Leonard Chess dołączył finansowo do Aristocrat Records i wprowadził swojego brata Phila do biznesu w 1950 roku, czyniąc ich jedynymi właścicielami firmy i zmieniając jej nazwę. W 1952 roku założyli alternatywną wytwórnię "Checker Records", która była odpowiedzialna za licencje radiowe. W 1955 roku założyli wytwórnię jazzową i popową "Marterry", która później została przemianowana na "Argo Records", a ostatecznie na "Cadet Records", aby uniknąć pomyłki z brytyjską klasyczną wytwórnią o tej samej nazwie.W latach 50. bracia w dużej mierze prowadzili firmę samodzielnie, ale w 1960 roku sprowadzili na pokład legendarnego producenta Ralpha Bassa, któremu powierzyli muzykę gospel. 1958 rok przyniósł ich pierwszą produkcję na płycie, w tym albumy takie jak "The Best of Muddy Waters", "Best of Little Walter" i "Bo Diddley".
W 1969 roku sprzedali prawa do General Recorded Tapes. Leonard zmarł w październiku tego samego roku.
Chociaż Chess Records wyprodukowało wiele udanych "numerów jeden R&B" i "głównych hitów pop" na przestrzeni lat, ich wielki przełom nastąpił w 1972 roku, kiedy wyprodukowali "My Ding-A-Ling" Chucka Berry'ego, nagranie na żywo z Manchesteru w Anglii. Oznaczało to również koniec dla wytwórni Chess, ponieważ GRT przeniosła się do Nowego Jorku, a ChessRecords działała teraz jako oddział "Janus Records". W 1975 roku GRT sprzedało to, co pozostało z firmy, wytwórni All Platinum Records z New Jersey.
Kiedy syn Leonarda, Marshall, odkrył w 1980 roku, że duża część katalogu Chess nie jest już dostępna na rynku, był w stanie przekonać Joe i Sylvię Robinsonów, którzy prowadzili All Platinum, do ponownego wydania utworów pod jego nadzorem.
W 2008 roku ukazały się dwa filmy o historii wytwórni: "Cadillac Records" i "Who Do You Love?".
