Kind of Blue - Arcydzieło,
które sprawia, że każdy system hi-fi mówi
Od 1959 roku, nagranie stulecia Milesa Davisa jest uważane za ostateczny kamień milowy dla audiofilskiej reprodukcji. Dlaczego ten album brzmi jak podróż w czasie na dobrym systemie - i czego wymaga od systemu stereo.
Sąalbumy, których się słucha. Są też albumy, których się doświadcza. Kind of Blue Milesa Davisa nieuchronnie należy do tej drugiej kategorii. Od momentu wydania 17 sierpnia 1959 roku, płyta jest uważana za najlepiej sprzedający się album jazzowy wszech czasów - a dla audiofilów jest czymś więcej niż tylko dokumentem historycznym. To kamień milowy, doświadczenie dźwiękowe i emocjonalna podróż w jednym.
Co sprawia, że nagranie jest audiofilskie? Odpowiedź rzadko leży wyłącznie w technicznej perfekcji. W przypadku Kind of Blue, wyjątkowa technologia nagrywania spotyka się z geniuszem kompozytorskim - interakcja, która nie straciła nic ze swojej fascynacji nawet po ponad 65 latach.
System, który naprawdę odtwarza Kind of Blue jest mistrzem w swoim fachu.
O wymaganiach albumuSesja nagraniowa, która przeszła do historii
Producent Irving Townsend i inżynier dźwięku Fred Plaut nagrali album w ciągu dwóch dni w Columbia 30th Street Studios w Nowym Jorku - dawnym budynku kościoła z naturalną akustyką pomieszczenia, która do dziś nie ma sobie równych. Wysokie sufity, drewniana podłoga i przestronne pomieszczenie dały instrumentom przestrzeń do oddychania i stworzyły pogłos, którego żaden cyfrowy algorytm pogłosu nie jest w stanie w pełni odtworzyć.
W ciągu tych dwóch dni Miles Davis zebrał prawdopodobnie idealny kwintet jazzowy swojej epoki: John Coltrane na saksofonie tenorowym, Cannonball Adderley na saksofonie altowym, Bill Evans na fortepianie (z Wyntonem Kellym w jednym utworze), Paul Chambers na kontrabasie i Jimmy Cobb na perkusji. Każdy z tych muzyków byłby legendą sam w sobie - razem stworzyli coś nieśmiertelnego.
2 marca i 22 kwietnia 1959
Columbia 30th Street Studios, Manhattan
Dawny budynek kościoła - Wysokość pomieszczenia ~12 m - Prawie wyłącznie pierwsze ujęcia - Bez dogrywek
Dlaczego jazz modalny stawia tak szczególne wymagania
W Kind of Blue Miles Davis radykalnie zerwał z dominującą wówczas tradycją bebopu. Zamiast złożonych progresji akordów, zdecydował się na grę modalną: muzycy improwizowali na prostych skalach (trybach), co dało im maksymalną swobodę melodyczną. Rezultatem jest muzyka niemal medytacyjnego spokoju, zapierającej dech w piersiach ekspansywności.
To właśnie ta cecha sprawia, że album jest tak urzekający dla audiofilskiej reprodukcji. Tam, gdzie bebopowe utwory z szaleńczym tempem stanowią wyzwanie dla systemu, Kind of Blue ujawnia swoje walory w ciszy między nutami. Każde użycie trąbki Davisa, każde uderzenie w talerz, każda linia basu Paula Chambersa wyłania się z chwili spokoju i do niej powraca. Jeśli masz system o wysokiej rozdzielczości dynamicznej i niskim poziomie szumów, ten album jest objawieniem.
Czym jest granie modalne? W jazzie modalnym muzycy improwizują używając skal (trybów) zamiast progresji akordów. Tempo zwalnia, gęstość harmoniczna maleje - a linie melodyczne stają się dłuższe, swobodniejsze i bardziej oddychające. Dla techniki nagraniowej oznacza to: więcej dynamiki, więcej ciszy, więcej przestrzeni.
Pięć utworów w audiofilskim teście
Każdy utwór na Kind of Blue stawia inne wymagania systemowi - i nagradza na różne sposoby.
Rozpoczyna się dialogiem między kontrabasem i fortepianem przed wejściem trąbki Davisa. Idealny punkt odniesienia dla obrazowania przestrzennego: czy można wyraźnie oddzielić kontrabas, fortepian i instrumenty dęte?
Jedyny utwór z Wyntonem Kellym zamiast Billa Evansa na fortepianie. Przesiąknięty bluesem, swingujący - dźwięk perkusji Jimmy'ego Cobba wystawia dynamikę systemu na próbę.
Najbardziej intymny utwór. Pływające akordy akompaniamentu Billa Evansa i wyciszona trąbka Davisa wymagają wrażliwej reprodukcji średnich tonów. Dla słuchaczy płyt winylowych to prawdziwa gratka.
W takcie 6/8, hipnotyczny, z energią, która powoli narasta. Sprawdź tutaj, jak dobrze twój system odtwarza dynamiczne progresje na długich łukach.
Najdłuższy i najbardziej swobodny utwór. Każdy solista improwizuje w pięciu trybach, aż jest gotowy do zmiany. Tekstura saksofonu tenorowego Coltrane'a ujawnia charakter każdego stopnia gramofonowego.
Którą wersję polecamy?
Kind of Blue jest dostępny na niemal każdym nośniku - a wybór wersji robi znaczącą różnicę.
Album, który rzuca wyzwanie - i nagradza - twój system
Kind of Blue nie jest albumem, który słyszało się raz. To album, który odkrywa się na nowo z każdym lepszym systemem, z każdym nowym odsłuchem. Prostota kompozycji, głębia techniki nagraniowej i mistrzostwo wykonawców sprawiają, że jest to wieczny towarzysz dla każdego, kto naprawdę chce słuchać muzyki - a nie tylko ją odbierać.
Jeśli szukasz wzorca dla swojego systemu hi-fi lub słuchawek, który łączy technologię i emocje: Kind of Blue jest tym punktem odniesienia. I 65 lat po jego stworzeniu nadal brzmi tak, jak w pierwszym dniu.
Gotowy na najlepsze wrażenia odsłuchowe?
Wszystkie dostępne wersje Kind of Blue - winylowe, CD i inne - bezpośrednio w naszym sklepie.
